Guarino Veronese carmina, 59

59.

Splendidus ut vernum sol lustrat lumine taurum

Ac gelidas coepit succendere lampade terras,

Non modo sublimes vestiri gramine colles

Verum etiam pressas cernis splendescere valles

5

Floribus ex variis, e coeno lilia nasci.

Haud secus ipse tua radios virtute micantes

Cum spargis sordemque meam fulgore pererras,

Florida de nostro sententia germinat agro,

Fama virens oritur, quam tanto ardore creasti.

10

Quae verax utinam doctas venisset ad aures

Nec te mirifica clarus pietate Maphaeus

Falleret, aetatis certissima gloria nostrae,

Ingenium cuius, virtus, sapientia cantat

Summa virum. E parvis ingentes tollit amicos

15

Eque luto vivos subtilis imaginat, ut iam

Antiquum memorant finxisse Promethea formam.

Me tamen haud fallet, meme intus et in cute novi.

Te modo ne fallas: quod sum fueroque fruare

Omnibus in rebus proprio, Baptista, Guarino.

20

Scribam aliquid quo sim Latio celebratior omni

Sponte mones: quae vena satis viget illa virosque

Mulceat aut doctos aut non carpatur iniquis?

Fac vigeat: quae digna manent hoc tempore ubique

Praemia scriptores? Quis honos, cui gloria vati?

25

Martia tela valent, vis, insidiaeque dolique,

Regna tenent Cleopatra procax, Parmeno, Gnatones.

Quis ni tranquillo deduxit pectore versum?

Nec simul esse potest versus et cura peculi,

Me vero assiduis mala percutit inopia telis,

30

Virgo ferox facie nullisque domabilis armis:

Nam quotiens iubet haec, miles sua pignorat arma.

Inter vagitus natorum haud audio Musas

Et, stimulante fame, divina ambrosia, nectar

Haud saturant: qui non sitiant sunt illa deorum.

35

Vos, quibus ingenium est, Pallas monstravit et artem

Resque domi et lata nummus iacet amplus in arca,

Scribite, magnanimumque ducem diffundite in alta

Sidera. Materiam praebet terraque marique

Tot rebus gestis partosque ex hoste triumphos.