Gian Domenico Cancianini odes 3, 6

6. unde prima Origo Burgi ode sexta

Implebo flatu non ego tibiam

Testudinem nec nunc digitis,

Pulsabo plectro, nec silenti

Pecten adest citharae paratus.

5

Verum, quae in agris crescit, arundine

Cantabo secta. Haec sit mihi barbitos

Plectrumque nam primordia eius,

Et segetem celebrabo rubram.

Huic ergo vestrae sint patulae sono

10

Aures, remotis obicibus vagae

Mentis iam adeste hic aure, mente.

Ecce nova, en memoranda canto.

Quid, o, quid o nam concipitur nefas

Hoc maius? Aegrotos iugulaverat

15

Sphaptus parentes, in cubili

Cum traherent animam exituram

Sphaptus tacendus, si scelus impium

Patrasset, omneis post obitum, ut foret

Vivus per annos, qualis ille

20

Igne ferox Ephesi in Dianam.

Includi in antro iam culeo maerens

Inter furentum bella animalium

Dividicatur parricida.

Fama volat properans ad imos.

25

Poenas luenteis qua Phlegeton fluens

Flammis coercet, corrigit aspere

Et vis sororum, quae flagellis

Insonat, exagitans colubros.

Sursum ipsa tendit Thisiphone horrida,

30

Venitque, ut illum noscat, ad inferos

Mox puniendum. Volvit unda

Impositum, cruciatur ipse

Invisa Divis, ut caput extulit

Auris supernis: Lumina, sol videns

35

Compressit arcte, quo omnis orbis

Insolitis stupuit tenebris.

Nulla herba saevis inde fuit vivens

Calcata plantis dirae Acherontiae

Frustra relicti taedet Orci,

40

Tarda ubi non valet hunc videre.

More et pigentis dum fricat unguibus

Caput recurvis, hinc paleae cadunt,

Quiddam et movens se crure parvo,

Spurcitie genitum cruenta.

45

Hoc canna sursit semine, quam vocant

Surgum Coloni, peniculum ardue

Gestans, acuta peior pasta,

Et mage quam scabies, molestans.