Gian Domenico Cancianini odes 2, 21

21. ode vicesima prima

Caliginosos devia per specus

Mentis vagatur, vis mea, montium

Quaerens latebras nigriores,

Carminibus, citharaeque, nocteis.

5

Sol mutat umbras: pellitur et dies

Nocte et die nox: nil stabiles hic vides.

Sursum, deorsum, cuncta volvit

Nunc mihi, nunc tibi sors maligna.

Fortuna nullo firma negotio

10

Magnis timore, pauperibus struit

Spes, prata florent vere multis

Floribus et variis coloris.

Iacet Molossus, stat vigilis Lacon.

Iuvenca ludit gramine libere:

15

Tauro propinquo nil timetur.

Consilium sapiens ministrat

Coelantur atro non mihi sydera.

Nocturna Coelo cum liquidus nitet

Aer; nec ullis sunt diurno

20

Tempore, si aspiciunt tenebrae.

Imaginoso non speculo omnia

Possunt referri se inspicientibus.

Quam difficulter multa, sed plus

Difficile animum est intueri.

25

Loquor scienti: quae loquor et scio.

Parvam per Vrbem parva mali, satis

It magna fama et non videtur

Quod mediis geritur Capillis.