Convenevole da Prato regia carmina ad Robertum Andecauensem, 74

74.

Sedes etterni Regis modo corde fideli

Christicolis, quos terra tenet, fore creditur intra

Celum empirium, sic invisibilis usque

Quod mortalis homo spolietur, spiritus inde

5

Liber eat sursum. Verum iam dote beati

Lucis perpetue, deitatem nempe videntes

Atque Dei tronum, non expectant nisi surgant

Quod sua quotque iacent nunc mortua corpora viva.

Sedis apostolice speties signatur ab illa,

10

Ac tua, rex, vere quoquam formatur ab ista,

Non mediante tuum regnum donatur ab ipsa.

Ergo potes Summum precibus deposcere tute

Et debes etiam, quia visque sapisque perite.

Pontificem secura valet meritoria vita

15

Exorare Deum, sic matrem filius insons,

Sic dominum servus reverens et corde piato.

Mundus opusque gerens purum, tibi supplico, princeps,

Devote reverensque precor, bonitatis amice,

Sanguinis egregii, set precipue peritorum

20

Semper amatorem, generosum postulo vultum

Ac animum nitidum, digneris ut ipse iuvare

Hoc opus hocque pium studium virtute magistra

Illustrante tuum cor sancta luce benignum.

Rex, aperire volam tunc solis auribus alme

25

Maiestatis ego propriis quandoque retectum.

Repperit invidie merens obstacula seve

Et stetit hucusque res imperfecta, dolore

Non sine multiplici populi Pratensis, et usque

Nunc tenuit tacito super ore silentia muta.

30

Sicque pium dormivit opus per tempora cuncta

Pene Iohannis, humi qui pridem castra reliquit,

Pontificis quondam summi, quo cepta fuerunt

Eius cesarei fini primordia pastor

Speratoque, dolo sic impediente maligno:

35

Per te speratur felicem summere finem.

O regum penitus mens invictissima, que non

Frangitur adversis, nunquam corrupta secundis,

Quam Deus etternis post maxima tempora donis

Impleat, atque bonis faciat gaudere beatis

40

Secum, qui semper vivit regnatque Deusque

Secula cuncta regit rex infinita, manetque

Inclitus et vere laudabilis omnibus. Amen.