Convenevole da Prato regia carmina ad Robertum Andecauensem, 70

70.

Hic ego sum pavo, similis mundo quia pravo:

Esse quidem novi me quod de lumine vovi,

Sic illustratus oculis Argique necatus

Qui fuit Alcidi, quos nunquam vivere vidi.

5

Currum Iunonis fero ductor, voce draconis

Clamo, latet nido dum coniunx, stulta cupido

Est mea dira nova sotie que destruit ova.

Glorior at caude specie: tamen ambulo fraude

Cauti latronis. Visis pedibus, nego donis

10

Esse venustatis me pictum vel novitatis,

Grate vel laude pulcre vel nomine caude.

Sicque, per horrorem, caude postpono decorem

Quem decerno pedum, nimium quem iudico fedum.

Angelicis pennis vestitus sic ego vernis,

15

Cur crudelis here traho iussus pondera, quere.

Sum quotcunque bonis dotatus, vi rationis

Nector maioris vite fieri melioris.

Ergo trahens stringor donis quibus undique cingor,

Et caude crines pedibus tunc indico fines;

20

Gloria vana cadit cum fraudis nomine vadit

Que fulgetque, sonis vel rauci voce draconis:

Tunc caude penne, solium si quando perhenne

Pensatur finis, flectuntur sepe ruinis.

Sic, auriga fere Iunonis sum quia vere,

25

Qua mee prolis puto luxibus obvia solis,

Ante suum fetum perquiro summere letum.

Tellus, docta parens, ne fetus concidat arens,

Abscondit semen quod gliscit perdere femen.

Sic ego sum forma que colligitur bona, norma

30

Caute vivendi, mundi spetiosa cavendi,

Nec confidendi rebus; causaque cadendi

Mundanam formam gero, que dat vivere normam.

Pompis elatos doceo deponere gratos

Stultitie flores, que diligit orbe colores,

35

Et spernit mores rectos fructusque labores;

Forma superborum sum picta, libido vagorum,

Et conversorum speculum regimen vel eorum,

Sum deceptorum signator et umbra suorum,

Nam gero serpentis caput et cordis sapientis.

40

Vanis nempe bonis pictique levis rationis

Pennis pavonis, mundi vocisque draconis,

Dire Iunonis, modo sunt qui pondus agonis

Vite latronis credunt vel in ungue leonis.