Convenevole da Prato regia carmina ad Robertum Andecauensem, 41

41.

Postquam trux cedes fraternas perculit edes

Et frater vidit fratrem livore cecidit,

Ante viri sortem fuit hec delusio mortem

Incurrit, set Adam post illum nos lue quadam

5

Incidimus fraudem, nec perdimus undique laudem.

Nam dat pura Fides penas quas tu fera rides

O Fortuna, graves mergensque sub equore naves

Seva nimis tecum Tempestas; nam mare cecum

Est via fortune: modo tuta sub obice lune,

10

Nunc anceps, terrens ac ventis equora verrens.

Expedit ergo viros fortes, formidine miros,

Spreto tam mortis quam dire tempore sortis,

Summere tutelam que dat ratione medelam.

Que si summatur, res publica fortificatur,

15

Cessat tempestas; nam, si dominatur honestas,

Exemploque boni regis parent dictioni

Quos mare turbatum cogit violare senatum,

Aut impulsare suadet, vel cedis amare

Sevitiam, fraudis vel fungi sub vice caudis.

20

Virtutis pure fidei que conmoda cure

Conmictit tute qui credit ubique salute

Fungatur quod es qua sperat habere trophea,

Vt romana parens res publica, viribus arens

Nunc, confortetur ad virtutem relevetur,

25

Rege tuente cito, cordato, rite perito,

Invicto, noscens virtutes, Hercule poscens

Prepollere viro magis in certamine miro.

Tu, bone rex, imo rex optime, te rogo primo

Quam morbus crescat, vel quam nimis ira calescat

30

Et furor accensus quo fit fatuusque recensus

Omnis homo secum, curvusque per omnia cecum

Illud iter sortis sectans vestigia mortis,

Sunt ubi non rara, set pessima, rex, et amara:

Suscipe, ne tardes, curam, qui sensibus ardes

35

Plenis fervoris divini, rex, et amoris.

Hec quoque tutela tibi Rome sumpta medela

Italie toti fuerit: nam sentio voti

Concepti motum per signa patentia notum.

Te dominum gliscunt, tua vota sequi quia discunt:

40

Cernunt te patrem quem terra latinaque fratrem

Quemve sibi talem peperit regem latialem.