Ausonius epistulae 6

Other sections


 ΑΥΣΟΝΙΟΣ ΠΑΥΛΩΙ

 

 Ἑλλαδικῆς μέτοχον μούσης Latiaeque Camenae

 Ἄξιον Αὐσόνιος sermone alludo bilingui.

Musae, quid facimus? τί κεναῖσιν ἐπ'ἐλπίσιν αὔτως

Ludimus ἀφραδίῃσιν ἐν ἤματι γηράσκοντες;

5

 Σαντονικοῖς κάμποισιν, ὅπη κρύος ἄξενόν ἐστιν,

Erramus gelidoτρομεροὶ καὶ frigdopoetae,

 Πιερίδων teneroπλοκάμων θεράποντες inertes.

 πάντα δ'ἔχει παγετός τε pedum καὶ κρουσμὸς ὀδόντων,

 θαλπωρὴ quia nulla φοκοῦ χιονώδει χώρῃ,

10

Et duplicant frigus ψυχρὰ carmina μητιόωντες.

 ἀρχόμενος δ'ἄρα μηνὶ νέῳ Iaνοῦ τε caλένδαις

Primitias Παύλῳ nostrae πέμψωμεν ἀοιδῆς.

 Μνημοσύνης κρηδεμνοκόμου πολυcantica τέκνα,

Ennea uerbosae pinnoστέφανοί τε puellae,

15

 ἔλθατέ μοι πολύrisae ἐπὶ σκουρώδεα μολπήν,

Frontibus ὑμετέραις πτέρινον praeferte triumphum;

 ὑμᾶς γὰρ καλέω σαλσοστιχονυγοποιητής:

 Παύλῳ ἐφαρμόσσαιτε μεμιγμενοβάρβαρον ᾠδήν.

 οὐ γάρ μοι θέμις ἐστὶν in hac regione μένοντι

20

 Ἄξιον ab nostris ἐπιδευέα εἶναι καμήναις:

 κεῖνος ἐμοὶ πάντων μέτοχος, qui seria nostra,

Qui ioca παντοδαπῇ nouit tractare παλαίστρῃ.

 καὶ νῦν sepositus μοναχῥῤ ἐνὶ rure Κρεβέννου

 ἀσταφύλῳ ἐνὶ χώρῳ habet θυμαλγέα λέσχην

25

 οὔτε φίλοις ἑτάροις nec mensae accommodus ulli,

Otia θελξινόοις aeger συμμέμφεται Μούσαις.

Iam satis, o φίλε Παῦλε, πόνου ἀπεπειρήθημεν

 ἔν τε foro causαις καί ingratαισι καθέδραις,

 ῥητορικοῖς λούδοισι, καὶ ἔπλετο οὐδὲν ὄνειαρ.

30

 ἀλλ'ἤδη κεῖνος μὲν ἅπας iuuenaliος ἱδρώς

 ἐκκέχυται μελέων, τρομερὴ δὲ πάρεστι senectus

 καὶ minus in sumptum δαπάνας leuis arca ministrat.

 οὐ γὰρ ἔχει ἀπάλαμνος ἀνὴρ κουαιστώδεα lucrον

 κλεινικὸς οὔτε γέρων χρύσεον κερδίζεται μισθόν.

35

Aequanimus quod si fueris ετ πάντα μελῥῤδειν

Malueris, λήθη πόνου ἔσσεται ἠδὲ πενείης.

 κεῖνο δὲ παγκάλλιστον, ut omnibus undique musis

 σὺν φίλῳ aequaeuoque τεῶν συνοπάονι μοισῶν

 θυμοῦ ἀκηχεμένου solacia blanda requiras.

40

Hic erit et fructus Δημήτερος ἀγλαοκάρπου,

 ἔνθα σύες θαλεροὶ, πολυχανδέα pocula ἔνθα,

 κιρνᾶν εἴ κε θέλοις νέκταρ οὐίνοιο βόνοιο.

Ambo igitur nostrae παραθέλξομεν otia uitae,

Dum res et aetas et sororum

45

 νήματα πορφύρεα πλέκηται.