CLE 01339

Perpetuas sine fine domos mors incolit atra

      Aeternosq(ue) leuis possidet umbra lares.

Vita subit caelum, corpus tellure tenetur,

      Omnia sic repetunt iura locosque suos.

5

Sic rerum natura iubet, sic temporis ordo:

      Quae modo sunt, pereunt, quaeque futura, cadent.

Suscipe nunc coniunx, siquis post funera sensus,

      Debita sacratis Manibus officia.

Multorum inuidiam tandem caruisse memento,

10

      Nequiquam paueas templa quietis habens.

Hic Probina iacit gracelis cito rapta marito

      Diebus paucis uix commodata suo.

Inuida sors rerum, fatis quid mergis aceruam

      Nec te coniugii nouus flectit amor?

15

Heu miseranda nemis auspicis iuncta sinistris,

      Quo fato traderis, hoc seuiente peris.

Quid, Probina, prosunt fecunda uiscera tibi?

      Concepis adfectum, luctum et ipsa parit.

Nil te damna nocent communis funere leti,

20

      Cum tuus in nostro pectore uibat amor.

 

Elegiac couplets


 EDR