Andrea Rapicio Musae 2, 43

43. Christianorum invocatio

Nate Dei, qui verus honos, qui cuncta creasti,

Qui sapiens, qui sola salus, qui tramite certo

Et caelum terramque regis, quique omnia nosti:

Sis felix nostrasque preces mitissimus audi.

5

Conscius humanis curis, pia vota tuorum

Te teneant, nostrae praefer modo lumina vitae.

Et doceas quantum distent mundana supernis

Munera; consortes, divinae conditor aurae,

Assere, continuo qui te observantque coluntque.

10

Adice principibus mentem, quo crimina noscant,

Quoque homines plectant tendendis fraudibus aptos:

Iustitiae studiis pronos tueantur et iidem

Examen trutinae perpendant iusque piumque.

Insidias averte procul, depelle pericla,

15

Insere compositam pacem, fera bella gerentes

Hostilesque minas et forti iurgia dextra

Comprime; vim saevam valida compesce catena

Et generis miserere tui, miserere tuorum.

Quod te per mortemque tuam, per probra, crucemque et

20

Spinea serta precor, quae pro me passus inique es,

Effice, namque potes, miserosque a limine mortis

Restituas: quid nam sine te, quid possumus omnes?

Tu nostri via, vita, salus, pia cura, levamen,

Te colimus, te tota cohors veneratur, adorat,

25

Tu genus humanum serva; pia vota secundet

Numinis aura tui. Nostris te condimus ipsum

Solum animis, sine te nox anxia, flebilis hora,

Nate Dei, spes sola mei, rata vota precantum

Effice iam tandem precibusque inflectere nostris.