Teofilo Folengo epigrammata, 27

Reference basis text: M. Zaggia, 1987

Editing of the digital edition: Barbara Zlobec


27. ad Baldum

Mittimus in gabia pulchram tibi, Balde, gazolam,

      Quam, ceu cornacchias das mihi, dono tibi.

Dono tibi gazzam de tali sorte, quod ipsam

      Paentibis cameris intro tulisse tuis.

5

Istam non umquam speres audire canentem,

      Ni fuerit suppis imbriagata bonis:

Crede mihi, numquam cantat sine robore suppae

      Et, quando cantat, nil nisi "che che" facit;

Interdum tamen illa, licet pochissime, secum

10

      Gorghezzat dicens: "Vaccato, pola, puta".

Tu tamen irrides poveri munuscula vatis:

      Irrides? Dat quod pauper amicus habet.

Non tamen est hominis, mi Balde, trepanda povertas,

      Namque povertatem phillosophia sequit:

15

Non vult scarlattum, granam finumque velutum,

      Sed sua strazzolas undique vesta cagat;

Pauper et ignuda est, sicut Plato firmiter inquit,

      Subque repezzatis praticat illa togis.

Ergo quod poverus sic sim, ne, Balde, caleffa,

20

      Paupertas savium nam facit, atque ladrum.