189. carmen de M. Morella
Azarole, velim, quo captus amore fuisti,
Vidisses dominae membra sepulta tuae,
Tunc ubi vespillo corpus miserabile nati
Infantis matri, tristia dona, dedit:
5
Iurasses huius nullo peritura sub aevo
Membra, nec a turpi commaculanda situ,
Forma quod haec ibi, quae viventis et ante fuisset,
Visa sit humanas iam superasse vices.
Accensis facibus quia visus adesse Cupido est,
10
Vt mortis tenebras pelleret inde graves;
Vertice de Paphio lectos Venus aurea flores
Stravit, ut extincta mollius ossa cubent;
Rursus in exanguem suaves ita fudit odores
Idalium Veneri quos tulit ante nemus,
15
Semper ut extarent non inficienda Morellae
Corpora, de superis facta quod una foret.
Pone modum lachrimis, igitur, dolor omnis abesto:
In superas luctus non facit iste deas.